Misschien de tijd om even wat duiding te geven bij de heropstart van Ugly Belgian Houses. Afgelopen zomer reed ik geheel toevallig door Middelkerke en zag ik weer zo’n monster van een huis waardoor ik gewoon dacht van ‘Fuck it, ik moet die gedrochten weer documenteren.’ Hoewel ik geen architect of vormgever ben heb ik altijd een zekere voeling gehad met vormen. Mooie vormen. Ik kijk dan ook al zo lang ik me herinner rond in ons klein volgebouwd land en die vormen inspireren mij in alles wat ik doe, ook al hebben die dingen niets met ontwerpen te maken. Wanneer je de schoonheid ziet merk je automatisch ook alle lelijkheid op. Je daarin druk maken is meestal een waste of energy maar toen ik vorig jaar dat idee werkelijk begon uit te voeren had ik na het posten van twee huizen al door dat het fun zou worden. Over the top commentaar geven in een taal die je niet meester machtig bent, heerlijk. Andere mensen houden ervan en veel mensen worden er kwaad om. Omdat smaken nu éénmaal verschillen. Ik zie behoorlijk wat middelmaat. Lange blokken wijken met dezelfde sleutel op de deur woningen, lintbebouwing van hier tot in Luik, villa’s in 70′s, 80′s, of 90′s stijl, enz. Jammer dat ze bestaan maar ze hebben tenminste nog iets van stijl. Ik heb het meest plezier met het vinden van gestoorde verbouwingen of kasten van huizen waarbij geld geen rol speelde en bouwstijl al helemaal niet.

Enkele feiten: De reden waarom ik in gebroken engels schrijf? Het zal je misschien verbazen maar het internet is wereldwijd en ik krijg behoorlijk wat bezoekers uit het buitenland. Wat altijd leuk is. Ondertussen is er zelfs een uglygalicianhouses actief op Instagram. Ik vermeld geen adressen omdat ik niemand wil kwetsen, ik neem praktisch alle foto’s zelf met een iPhone. Ik stap daarvoor uit en moet daar wekelijks toch een uur of 5 voor rekenen om de perfecte gedrochten te vinden. En dan staat daar weer die vreemde jongeman foto’s te nemen van je huis. Nieuwe gemeentes verkennen is het leukste. Ik neem soms een willekeurige afslag om op jacht te gaan en als je op onbekend terrein komt merk je veel meer op en springen de winners er al heel snel uit. Dus dat zijn de leukste ritten.

In mijn hoofd sudderen dagelijks een paar duizenden ideeen en enkele zou ik even willen crowdtoetsen:

• Bewegend beeld van lelijke huizen vat het plaatje misschien nog net iets meer en het deskundig commentaar van een aantal architecten uit ons land zou het misschien nog vermakelijk maken om naar te kijken. Maar hoe lang sta je stil bij één huis en hoe lang moet je zo’n documentaire maken?
• Ik weet dat het misschien wat laf overkomt om een foto te nemen en weer snel weg te rijden maar hoe graag ik het ook zou willen, aanbellen om te vragen aan de mensen waarom hun huis er nu net zo uitziet en hen vertellen dat ik het op uglybelgianhouses wil zetten durf ik voorlopig nog steeds niet.
• Tijdens mijn uitstapjes zie ik ook mooie huizen. Die wil ik ook tonen. Neem ik beautifulbelgianhouses?
• De verkiezing van het lelijkste huis via een hot or not systeem. Doen?
• Ik ben een boek aan het samenstellen via Blurb. Interesse?

Foto’s doorsturen is nog steeds meer dan welkom. Een dankjewel aan Glossy.tv voor de logo-inspiratie + een dankjewel aan Coudenysj voor de technische online issues. Trouwens ook leuk om te zien dat Daan ook stilstaat bij het absurde van dit land. Dit is een zijproject waar ik me erg mee amuseer. Niet meer of niet minder. Dus begin aub niet te zagen. Alles is tijdelijk. We leven niet lang. En we hebben het goed. Bye!